Η Ιστορία του Ραδιοφώνου

Η Ιστορία του Ραδιοφώνου

Αρχικά ας ορίσουμε την έννοια ραδιόφωνο. Πρόκειται για μια συσκευή, μέσα από την οποία έχουμε τη δυνατότητα να ακούμε ήχους. Λειτουργεί ως δέκτης κυμάτων. Πιο συγκεκριμένα, λαμβάνει ραδιοφωνικά κύματα από ραδιοφωνικούς σταθμούς και ακολουθεί η μετατροπή τους σε ηχητικά σήματα.

Τα κύματα αυτά ακολουθούν την πορεία από έναν συγκεκριμένο πομπό στον τελικό δέκτη τους. Ως δέκτη εννοούμε τη συσκευή του ραδιοφώνου. Η συσκευή αυτή έχει την δυνατότητα να αποκωδικοποιεί τα κύματα και να τα μετατρέπει σε ηλεκτρισμό, ο οποίος καταλήγει σε ήχο.

Υπάρχουν διαφορετικοί τύποι ραδιοφώνου. Το αναλογικό ραδιόφωνο είναι το κλασικό ραδιοφωνάκι με διαχωρισμό συχνοτήτων από FM και ΑΜ. Υπάρχουν συγκεκριμένες επιτρεπόμενες συχνότητες για τα ραδιόφωνα που ασχολούνται με το εμπορικό κομμάτι. Επίσης έχουν δημιουργηθεί αυτές που χρησιμοποιούνται από την αστυνομία και την πυροσβεστική.

Ακολουθεί το ψηφιακό ραδιόφωνο. Είναι μια νεότερη μορφή τεχνολογικού επιτεύγματος. Βρίσκεται ακόμη σε στάδιο δοκιμής. Η ανάπτυξή του είναι αργή, μιας και έχει μεγάλο κόστος σε σχέση με τους δέκτες. Λειτουργεί σε υψηλές συχνότητες και έχει πολλές διαδραστικές υπηρεσίες. Θεωρείται αρκετά διαδεδομένο σε περιοχές όπως η Ιρλανδία και η Αγγλία.

Στη συνέχεια είναι το δορυφορικό ραδιόφωνο. Ακολουθεί την ψηφιακή τηλεόραση ως προς τη λειτουργία, αλλά σε κανάλια που εκπέμπουν μόνο ήχο. Τέλος, το διαδικτυακό ραδιόφωνο εκπέμπει άμεσα και χωρίς καμία χρονική διαφορά.

Ο Γουλιέλμος Μαρκόνι το 1895 υπήρξε πρωτοπόρος, ως προς τη μετάδοση του ήχου και συγκεκριμένα των σημάτων Μορς. Έπειτα ακολούθησαν οι επιτυχίες του Ρέτζιναλντ Φέσεντεν. Μαζί με τον Λη ντε Φόρεστ, έφερε την ανάπτυξη του ραδιοφώνου. Το ραδιόφωνο αποτελεί την μετάδοση ομιλίας, ομιλίας και μουσικής μεγάλων αποστάσεων, χωρίς να μεσολαβεί κάποιος αγωγός. Η μετάδοση γίνεται μόνο μέσω των ραδιοκυμάτων και φυσικά με τον ειδικό δέκτη.

Η ανάπτυξή του ολοκληρώνεται περίπου το 1910 στην Αμερική. Λίγα χρόνια νωρίτερα, ο Μάξγουελ θέλησε να χρησιμοποιήσει τον ηλεκτρομαγνητισμό ως αρχή στο ραδιόφωνο. Μέσα από τον ηλεκτρομαγνητισμό, ένα κύμα ταξιδεύει στο χώρο δίχως την παρουσία ή την επιρροή οποιασδήποτε φυσικής ενίσχυσης.  Έτσι ο Χερτς έρχεται να επαληθεύσει την θεωρία αυτή και ανακαλύπτει τα ραδιοκύματα.

Έπειτα, ο Μαρκόνι στην προσπάθειά του να επαληθεύσει τη θεωρία ολοκληρώνει την αποστολή σήματος για περίπου τρία χιλιόμετρα. Χρησιμοποιώντας την συγκεκριμένη συσκευή, ιδρύει εταιρία στην Αγγλία. Οι υπηρεσίες του χρησιμοποιούνται από την ναυσιπλοΐα και μεταδίδονται σήματα ΜΟΡΣ.

Μόλις το 1906 στην πόλη της Νέας Υόρκης ο Φέσεντεν καινοτομεί και μεταδίδει ομιλία και μελωδία. Για τα επόμενα 60 χρόνια, η μορφή του ραδιοφώνου είναι μια ηλεκτρονική λυχνία. Αυτή έχει εφευρεθεί από τον ντε Φορέ. Χρησιμοποιείται ερασιτεχνικά ως μέσο μέχρι τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Και τις κοσμοϊστορικές αλλαγές που αυτός επιφέρει.

Ο Φρανκ Κόνραντ, ένας ερασιτέχνης αθλητής και θαυμαστής του ραδιοφώνου, καταφέρνει να δημιουργήσει έναν πραγματικό σταθμό στην εξέλιξη αυτή. Εργαζόταν ως μηχανικός και κάπως έτσι «τυχαία» κατάφερε να βγει στον αέρα. Μετέδιδε αποτελέσματα αγώνων και απέκτησε φανατικό κοινό.

Έτσι τον Νοέμβριο του 1920 λειτουργεί σταθμός ραδιοφώνου για πρώτη φορά, ο οποίος επιβιώνει μέχρι σήμερα. Ο ραδιοφωνικός δέκτης γίνεται πιο εύχρηστος και φθηνός κα κατακλύζει την αγορά το 1926. Για να μπορέσει να γίνει μια σωστή οργάνωση των ραδιοφωνικών σταθμών και της κάθε συχνότητας, υποχρεωτικά συντάσσονται οι σχετικές νομοθεσίες και το 1930 γίνεται η εδραίωση του ραδιοφώνου.